چهارشنبه 13 اسفند 1399 _
 ارتباط با اداره کل سلامت

 
  امروز
چهارشنبه
اسفند 1399
13
قمری:19 رجب 1442

میلادی:3 مارس 2021
 
تاریخ : چهارشنبه 24 بهمن 1397     |     کد : 710

مدیر کل سلامت و امور اجتماعی شهرداری تبریز عنوان کرد:

آتش زیر خاکستر، سلامت شهروندان تبریز را تهدید می کند

مدیر کل سلامت و امور اجتماعی شهرداری تبریز همزمان با چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی با حضور در دفتر هفته نامه نهال امید از دستاوردها و بایدها و نبایدهای حوزه سلامت طی دهه‌های گذشته در تبریز سخن گفت.

به گزارش روابط عمومی اداره کل سلامت و امور اجتماعی شهرداری تبریز، مشروح این گفتگو را در زیر می‌خوانید:
اهم اقدامات انجام شده توسط اداره کل سلامت شهرداری تبریز را بیان کنید! 
اداره کل سلامت شهرداری تبریز بیش از ۲۰ سال است که به فعالیت مشغول است، البته سه سال پیش با توجه به تغییرات صورت گرفته در بدنه شهرداری بود که تحت این عنوان در حوزه سلامت و امور اجتماعی به بیش از ۵۰ هزار نفر از کارکنان شهرداری و خانواده شان ارائه خدمت کرده و می کند.
عمده فعالیت های صورت گرفته در این مجموعه هم شامل تشکیل ۱۷ خانه سلامت در محلات مختلف شهر تبریز، آموزش پیشگیری از ابتلا به بیماری ها، ارائه خدمات روانشناسی، تغذیه سالم و غربالگری می شود.
با توجه به وضعیت اقتصادی کشور، خدمات دهی در این اداره کاهش یافته است؟
 خیلی ها می گویند که در این شرایط اقتصادی باید در هزینه ها صرفه جویی کرد، اما من کاملا با این حرف مخالفم، اتفاقا در این برهه از زمان وظیفه ما سنگین تر است، چرا که فشار اقتصادی احتمالا منجر به بروز و تشدید بیماری های جسمی و روانی خواهد شد.
در این سمت چه کارهایی می توانستید انجام دهید که نشده یا نتوانسته اید؟
من واژه “نتوانستیم” را قبول ندارم، اگر قرار است، کاری انجام شود، باید انجام شود گرچه سرعت کم باشد. اینکه چه ها باید می کردیم و نکرده ایم، بسیار است، اما طی این مدت موفق به انجام برخی از اهداف شدیم، از جمله واگذاری کلینیک الغدیر به بخش خصوصی به منظور بهبود کیفیت ارائه خدمات، هم چنین در کلینیک امام رضا(ع) سعی کرده ایم سطح خدمات رسانی را ارتقا دهیم و بخش های جدیدی از قبیل سونوگرافی و رادیولوژی هم در الغدیر و هم در کلینیک امام رضا(ع) راه اندازی کرده ایم. از طرف دیگر نیز پیگیر ایجاد بخش طب سنتی در مجموعه و افزایش کادر پزشکی متخصص هستیم. علاوه بر این موارد سعی می کنیم تعدادی از خدمات پزشکی همچون کلینیک شبانه روزی دندانپزشکی کودکان و سایر خدمات مشابه که در تبریز کم هستند یا اصلا وجود ندارند را نیز برای رفاه حال شهروندان و کارکنان به لیست خدمات بیافزاییم.
مغفول ترین بخش در اداره کل سلامت شهرداری تبریز از دیدگاه شما؟
 از نظر من مهم ترین قسمتی که نباید مورد غفلت قرار می گرفت اما همواره در حاشیه بوده، مسائل مربوط به امور اجتماعی است. حیطه فعالیت های ما نباید فقط محدود به درمانگاه باشد. آسیب های اجتماعی امروز در کلانشهر تبریز مانند بمبی پوشیده هستند که اگر کنترل، هدایت و پیشگیری نشوند، تهدید جدی به شمار می روند. ما در اداره کل با دستگاه هایی از قبیل بهزیستی، استانداری، فرمانداری و مخصوصا شورای مبارزه با مواد مخدر همکاری خوب و قابل قبولی داریم، گرچه این اقدامات کم است. هم چنین در صدد هستیم تا تبریز را برای قشرهای مختلف و مخصوصا آسیب پذیر جامعه، تبدیل به جای بهتری برای زندگی بکنیم. تبریز در آینده نزدیک، شهر دوستدار سالمند، دوستدار زنان و کودکان و شهر دوستدار معلولان خواهد شد. در همین شهر هستند افرادی که مبتلا به بیماری ایدز و هپاتیت هستند، گرچه تعدادشان کم است اما وظیفه ماست تا شرایطی را فراهم کنیم تا هم خود این بیماران از آسیب های احتمالی مصون بمانند و هم دیگر همشهریان را آلوده نکنند.
بزرگترین آسیب اجتماعی شهر تبریز!
 تبریز به خاطر توسعه شهری نامتوازن، بزرگترین میزان بافت فرسوده به مساحت دو هزار و ۵۰۰ هکتار و همچنین بیش از دو هزار و ۵۰۰ هکتار نیز سکونت گاه های غیر رسمی را در خود جای داده است. به عبارتی بین یک سوم تا یک چهارم جمعیت تبریز در این مناطق ساکن هستند و این امر در صورت بروز حادثه یا مواقع بحرانی، تهدید اصلی شهر محسوب می شود. علاوه بر آن باید قبول کنیم اگر خانه ای ناامن باشد، مستعد رشد و تکثیر انواع بیماری های جسمی و روانی است. خانوارهای ساکن در این مناطق از شهر به دلیل بافت موجود، از دسترسی به بسیاری از امکانات بهداشتی، پارک ، معابر اصلی، بانک، مدرسه، پاسگاه و … محروم هستند. در این بخش ها بچه ها و جوانان، خواسته و ناخواسته درگیر آسیب های اجتماعی از جمله اعتیاد می شوند. این ها همگی آتش زیر خاکستر هستند و اگر این مسائل شناسایی، پیشگیری و مدیریت نشوند، به بخش های دیگر جامعه هم سرایت خواهند کرد. البته خوشبختانه طی سال های اخیر طرح بازآفرینی شهری که از آن به عنوان ” بزرگترین جراحی شهری دولت” یاد می شود در دستور کار دولت قرار گرفته است که می تواند به اصلاح امور کمک کند.
بزرگترین دغدغه شما چیست؟
من همیشه به این مسأله فکر می کنم که تبریز زمانی توسعه می یابد که مدیران شهری به جای تمرکز روی مسائل عمرانی و فنی صرف، بیشتر به مسائل اجتماعی و انسانی اولویت دهند. شهر تبریز محدود به فرودگاه و کارخانجات و جاده نیست، این انسان ها و شهروندان هستند که باید در اولویت پروژه های شهری قرار گیرند. حتی اگر هزاران طرح عمرانی انجام شود، اگر شهروندان از آن راضی نباشند یا پاسخگوی نیاز واقعی آن ها نباشد، هیچ ارزشی ندارد. صرف هزینه های گزاف دلیل بر عملکرد قوی نیست، برخی اوقات می توان با کمترین هزینه ها بیشترین میزان رضایتمندی را به دست آورد.
نظر شما صحیح است، اما واقعا بازوی اجرایی برای تحقق دغدغه هایتان دارید؟
 به اعتقاد من ناامیدی مفهومی ندارد، نمی گویم همه چیز ایده آل است، اما خب امید داریم با اجرای درست طرح بازآفرینی شهری، مانع بروز بسیاری از آسیب ها در شهرها شویم. اخیرا نیز با مصوبه شورای شهر تبریز، مرکز پژوهش های شورا دوباره راه اندازی شده است و مطمئنم اتفاقات خوبی برای تبریز در پیش است. تاکید ما بر این است تا پژوهش ها از دل محلات بیرون بیاید نه دانشگاه ها.
چندی قبل در نشست خبری خود مطرح کردید که با استعمال دخانیات در اداره خود مخالف هستید و دیگر قرار نیست کارمندی سیگاری باشد، از این طرح چه خبر؟
 بله درست است ما به تمام همکاران تا اواسط آبان فرصت دادیم تا سیگار را ترک کنند، بسیاری از این کارمندان با آغاز این طرح سیگار را کنار گذاشتند، گرچه شاید تعدادی هنوز سیگاری باشند، اما این کار در بیرون از محل کار اتفاق می افتد، این را نیز باید بگویم که این طرح خواسته من یا شخص خاصی نبوده، بلکه بخش نامه قانونی دولت است و سعی می کنیم این بخش نامه را در سایر قسمت های شهرداری نیز اجرا کنیم.
 
به عنوان فعال حوزه سلامت، دستاوردهای این بخش را در ۴۰ سالگی انقلاب اسلامی چطور ارزیابی می کنید؟
طی این ۴۰ سال قطعا دستاورهای خوش و پربرکتی در بخش های مختلف داشته ایم، اما من ترجیح می دهم به جای بیان کرده هایمان، در این مورد صحبت کنم که چه کارهایی می توانستیم، انجام دهیم و ندادیم! چه تصمیماتی می شد، گرفت و نشد. طی چهار- پنج سال اخیر شاهد اقدامات بزرگی در کشور بودیم، پذیرش قطعنامه ۵۹۸، بحث یارانه که با اقبال عمومی همراه شد، هرچند نحوه اجرای آن مورد بحث است، برجام و ….
این موارد چه خوب و چه بد انجام شده اند. در این میان در مقاطعی از زمان مسئولین ترسیده اند! به عنوان مثال در مورد مدیریت آسیب های اجتماعی می شد، تصمیمات قاطعی گرفته شود، اما نشد. در خصوص مصرف مواد مخدر، علی رغم اینکه دستگاه های بسیاری درگیر پیشگیری و مبارزه بوده اند، اما نتیجه خوبی نگرفته ایم و از همه مهمتر در خصوص ایجاد وفاق و وحدت ملی تاکنون تصمیم جدی گرفته نشده است. با این حال نمی توان منکر پیشرفت های صورت گرفته در بخش های مختلف کشور بود. در حوزه سلامت نیز باید بگویم بزرگترین آسیبی که در حال حاضر وجود دارد، بیشتر از اینکه مربوط به خود سلامت باشد، به خارج از این حیطه بر می گردد، یعنی بخش اقتصاد و معیشت مردم. اگر مردم قدرت خرید نداشته باشند، توان تامین هزینه های روزمره زندگی را نداشته باشند، به تبع آن مشکلات عدیده ای دامنگیر زندگی خودشان و جامعه می شود و سلامت شهروندی و عمومی به مخاطره می افتد.

 


PDF چاپ چاپ