منوی اصلی
 
امروز
يکشنبه
فروردين 1393
31
قمری:19 جمادى الثانية 1435

میلادی:20 آوریل 2014
 
تاریخ : شنبه بیست و هشتم اسفند 1389     |     کد : 7
نکاتی در رابطه با بهداشت فردی

بهداشت فردی

بهداشت فردی عبارت است از کلیه فعالیتها و اقداماتی که انسان به طور مسئولانه برای حفظ، تأمین و ارتقاء سلامت خود و در نهایت اطرافیانش انجام می­دهد. این فعالیت­ها و اقدامات شامل مراقبت از اعضاء و اندام­های بدن، مراقبت از پوست، مو، دهان و دندان، تغذیه، ورزش، خواب و استراحت می­باشد.

نتایج بررسی­های انجام شده نشان می­دهد که کاربرد رفتارها و الگوهای صحیح بهداشت و به عبارتی رفتارهای بهداشتی به طور متوسط یازده سال به طول عمر فرد در مقایسه با فردی که نسبت به این رفتارها بی­توجه است خواهد افزود.

در واقع ملاک عمل در بهداشت فردی، ارایه و مسئولیت فردی است که وی را ملزم به رعایت بهداشت و خودداری از عادات غیربهداشتی می­کند. زمینه­ساز انجام رفتارهای بهداشت، شناخت، اگاهی و نگرش صحیح است. اطلاعات و آگاهی­های فرد در زمینه بهداشت فردی در رعایت اصول و موازین بهداشت فردی می­تواند زنجیره­های به وجود آورنده بیماریها مانند کمبودهای غذایی، بیماریهای انگلی، گوارشی و ... را قطع کند و چون همیشه این امکان برای ما وجود ندارد که با همه افراد محیط خود مدت طولانی معاشر باشیم و خوی ذاتی خود را آن طور که هست به آنان نشان دهیم. لذا قضاوتهای این افراد درباره ما اغلب از روی ظاهرمان صورت می­گیرد. بدین ترتیب چه غلط و چه درست، ظاهر هر کس در نحوه قضاوت مردم درباره او مؤثر می­افتد پس چه بهتر که به آراستگی ظاهری توجه شود.

ظاهر آراسته به درست ایستادن، درست راه رفتن، تمیز بودن لباس و متناسب بودن آن بستگی دارد. در عین حال پاکیزگی پوست، مو، دندان­ها و سایر اعضای بدن نیز در این میان اهمیت به سزا دارد. چون بی­توجهی به آنها سبب بروز بیماریهای مختلفی می­شود که اگر هم واگیر نباشند، لااقل سبب دور شدن مردم از ما خواهند بود.

دقت و توجهی که هر شخصی در نگهداری سلامت و بهداشت خود اختصاص می­دهد بستگی به میزان ارزشی دارد که برای این موضوع قائل است.

انسان اغلب تا هنگامی که از سلامت کامل برخوردار است معمولاً کمتر به موضوع سلامتی توجه داشته و نسبت به اهمیت آن بی­تفاوت می­باشد و چشمان او بیشتر متوجه سایر مسایل و مقاصد زندگی است. فقط هنگامی فرصت پیدا می­کند به ارزش واقعی آن پی می­برد. که در چنگال بیماری اسیر گردد. در این موقع است که برای اعاده سلامت خود تقلا و تلاش نموده و با خود می­گوید «راستی سلامتی مهمترین نعمتی است که در زندگی نصیب بشر شده است» و این همان کسی است که تا قبل از ابتلا به بیمرای کمترین توجهی به سلامت و بهداشت خود نداشت.

آری انسان تا چیزی را از دست ندهد، به ارزش آن پی نخواهد برد به عبارت ساده­تر از دست دادن آن چیز سبب می­شود که چشم انسان نسبت به اهمیت و ارزش آن بازتر شود. عده­ای از مردم تصور می­کنند که وقتی در شخص علایم بیماری خاصی پیدا نباشد سالم بوده و بهداشت وی رعایت شده است بدین لحاظ مبنی ارزشیابی بهداشتی را تنها در سالم بودن می دانند. البته سلامتی متضمن بیمار نبودن است ولی سالم بودن چیزی بیشتر از بیمار نبودن است. یک لحظه به جوابی که به احوال­پرسی دیگران می­دهید فکر کنید وقتی کسی از شما می­پرسد «حال شما چطور است» قبل از جواب دادن چه فکری می­کنید؟ آیا گفتن کلمه «خوبم» به این معنی است که در بدن خود دردی احساس نمی­کنید و بیمار نیستید؟ یا آن که منظورتان این است که یک «شمای» دیگر هم علاوه بر بدنتان وجود دارد که خوشحال، راضی، خوب است اگر چنین است، پس وجود شما ترکیبی از تن و روان شماست که به هم وابستگی دارند و سلامت یکی در سلامت دیگری مؤثر است به عبارت ساده­تر تأمین بهداشت با حفظ سلامت و بهداشت تن و روان توأماً عاید می­گردد. و عدم ابتلا به بیماری یا ناتوانی و نقص عضو دلیل بر سلامت و بهداشت نیست بلکه سلامت روانی نیز همراه با سلامت جسمانی در تکمیل بهداشت باید منظور گردد.

در مقابل کسانی که نسبت به مسایل بهداشت بیگانه بوده و یا توجه کمتری به آن دارند و افرادی نیز وجود دارند که نهایت دقت در بهداشت خود به عمل می­آورند این افراد دارای قدرت و کارایی بیشتری بوده، خوب می­اندیشند و با حوصله زیاد و رفتار پسندیده با دیگران معاشرت می­نمایند. شما علایم سلامت کامل را در چهره و رفتار آنها به خوبی تشخیص می­دهید. تمامی اعضای بدن آنان دارای شرایطی است که لازمه یک فرد سالم می­باشد و سلامتی را در گفتار و کردار این افراد که با قدرت، پر حوصله، خونسرد و شاد هستند می­توان تشخیص داد.

برای داشتن بهداشت خوب هر کس بایستی به مقایسات زیر توجه نموده و در مورد هر یک رعایت اصول مربوطه را بنماید.

1-                  نظافت و بهداشت اعضای بدن

2-                  تغذیه و بهداشت مواد غذایی

3-                  خواب و استراحت کافی در حدود 8-7 ساعت در شبانه­روز

4-                  ورزش و تفریح و فعالیت حداقل 3-2 روز در هفته

5-                  عدم اعتیاد به مخدرات و محرکات از جمله سیگار و ...

6-                  مراقبت­های پزشکی

7-                  توجه کافی به مسایل بهداشت روانی

8-                  پرهیز از رفتارهای پرخطر

علاوه بر معیارهای فوق، یک سری مسایل بهداشتی نیز وجود دارند که باید در محیط زیست انسان تأمین گردد تا موجبات بهزیستی جسمی و روانی و اجتماعی برای او فراهم شود. به عبارت ساده­تر کنترل و مهار آن دسته از عوامل محیط که بر رشد، تکامل، تندرستی و بقای انسانها اثر سوء دارند در این دسته از خدمات بهداشتی جای گرفته­اند.

از اهم این خدمات می­توان به بهداشت آب و هوا، دفع بهداشتی فاضلاب، اقدامات بهداشتی مربوط به جمع­آوری و دفع زباله، آموزش بهداشت و رفتار بهداشتی، پیشگیری و کنترل بیماریهای واگیر و مزمن، ارایه خدمات درمانی مطلوب و بهداشت مسکن اشاره نمود.

مسئولیت انجام این دسته از خدمات در اکثر موارد با دولت می­باشد که با بهره­گیری از نیروی انسانی، خدمات مذکور را طرح­ریزی و پیاده می­نماید. چون اجرای این خدمات بستگی کامل به وضع اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و غیره دارد، لذا نحوه اجرای آن در تمام ممالک یکسان نبوده واغلب کشورهای عقب افتاده و در حال توسعه، به دلایلی نظیر مشکلات مالی و فقدان نیروی متخصص، هنوز در سرویس­دهی آنها توفیق کاملی نیافته­اند.

مواردی از بهداشت فردی را به طور خلاصه در زیر بیان می­کنیم:

1-                  بهداشت پوست

پوست بدن انسان نشان دهنده وضع سلامت بدن است زیرا رژیم غذایی بد و وجود بعضی از مواد سمی در بدن، به رنگ و حالت پوست مؤثرند.

پوست فقط پوششی نیست که اعضاء بدن را در برمی­گیرد بلکه وظایف دیگری هم بر عهده دارد مثلاً؛

-          پوست وسیله­ای برای کنترل و ثابت نگهداشتن دمای بدن است زیرا با عرق کردن گرمای بدن در مواقع ضروری دفع می­شود.

-          پوست، یکی از اعضای دفع به شمار می­آید. زیرا به وسیله عرق کردن، مقداری از مواد زاید بدن نیز از راه پوست خارج می­شود.

-          پوست، مانع خشک شدن بدن می­گردد. تمام جانداران ساکن خشکی، اعم از گیاهان یا جانوران برای جلوگیری از تبخیر آب بدن محتاج به پوشش محافظ هستند. پوست بدن انسان هم مانع از دست رفتن آب خون و لنف و سایر مایعات بدن می­گردد.

-          پوست اولین منطقه دفاعی بدن را در برابر عوامل بیماری را تشکیل می­دهد. زیرا خارجی­ترین قسمت آن را سلول­های مرده و شاخی شده­ای تشکیل می­دهد که جلوی نفوذ میکروبها را به بافت­های زیر پوست می­گیرند به همین سبب است که باید مواظب کوچکترین بریدگی یا خراش پوست در سطح بدن بود.

پوست، اشعه ماوراء بنفش را جذب می­کند که در سنتز ویتامین  D مورد استفاده است پوست به مقدار کم اکسیژن را جذب می­کند و دی­اکسید کربن پس می­دهند.

پوست گیرنده احساس­های گوناگون مثل احساس لمس مطلق و احساس گرما و سرما و درد و فشار است. همه این احساس­ها را بر روی هم احساس­های لمسی می­گویند.

احساسی که از تمام اجسام با پوست، به شخص دست می­دهد احساس لمس مطلق نام دارد. همه نقاط پوست حساسیت همانند ندارند بلکه به علت یکنواخت نبودن پراکندگی اعصاب حسی در پوست، هر بخش آن در پذیرفتن عده­ای از محرک­ها حساس­تر است.

حساسیت بدن نسبت به تحریکات ممتد رفته رفته کم می­شود به طوری که ممکن است چیزی به کلی احساس شود چنان که ما عموماً لباس­های زیر خود را بر تن احساس نمی­کنیم و نیز کسانی که به عینک زدن دایم عادت کرده­اند، آن را روی بینی خود احساس نمی­کنند. مو، ناخن، غده­های چربی به نام ضمایم پوست موسومند.

تغییر رنگ ظاهری پوست گاه علامت مهمی است که می­تواند ما را به تشخیص بیماری رهنمون باشد. مثلاً بریدگی رنگ پوست، کبودی، زردی و سرخی رنگ پوست می­تواند نشانه­هایی از بیماریهای مختلف باشد.

ولی چون بحث ما در مورد بهداشت فردی است نکاتی را در مورد مراقبت از پوست بیان کردیم.

رژیم غذایی صحیح و سرشار از ویتامین­ها، تمیز نگه داشتن پوست بدن، پرهیز از مصرف مواد آلرژی­زا، جلوگیری از به وجود آمدن هرگونه زخم و خراش، اجتناب از آفتاب­زدگی، خودداری از مصرف هرگونه داروی پوستی بدون تجویز پزشک، دوری از گرد و غبار و برخورداری از بهداشت خوب از اصول مهم در پیشگیری از بیماریهای پوستی است.

نظافت و پاکیزگی سمبل همه ادیان آسمانی بوده و آرامش عمومی و احساس شادی در انسان می­شود.

توجه به نظافت پوست موجب زیبایی، تعریق تنفس پوستی و بی بویی بدن می­شود. شستشوی پوست با آب و صابون باید چنان صورت گیرد که موجب خشکی و ترک خوردگی دست­ها یا صورت نشود به خصوص در فصول سردسال (پاییز، زمستان باید به کودکان آموزش داد که پس از شستشوی دستها با صابون آن را خشک کرده و با کمی گلیسیرین مخلوط با آب لیمو ترش ماساژ دهند و زخمهای سطحی پوست پس از تمیز کردن و ضدعفونی باز نگهداشته شوند تا ترمیم پذیری بهتری داشته باشد.

2 - بهداشت دهان و دندان

دهان یا حفره دهانی اولین قسمت لوله گوارش است. اگر قرار است که دندان­ها یک عمر برای انسان کار کنند بایستی از آنها با دقت نگهداری شود. دندان­ها علاوه بر جویدن و خرد کردن غذا در صحبت کردن واضح و مشخص نقش مهمی را بازی می­کنند. دندان­های خراب ممکن است باعث بیماری و بوی بد تنفس بشود. از طرفی دندان­ها یکی از اولین اعضایی است که در برخورد با اشخاص دیده می­شود و در زیبایی و جذابیت انسان مؤثرند.

اگر موازین بهداشتی و رژیم­های غذایی و نگهداری از دندان به طور صحیح به کار رود از تعداد دندان­های کرم خورده و کشیده شده به طور قابل ملاحظه­ای کاسته می­شود.

عواملی که می­توانند در پوسیدگی دندان مؤثر باشند:

1-         سن

2-         جنس

3-         شغل

4-         توارث

5-         بحران­های روحی و اختلالات روانی

6-         شرایط جغرافیایی و آب و هوا

7-         عوامل میکروبی

8-         تغذیه

عواملی که در حفظ بهداشت دهان و دندان می­توانند مؤثر باشد شامل موارد زیر است:

1-    استفاده از رژیم غذایی که مقدار مواد قندی آن متناسب بوده و نیز ویتامین­های مورد نیاز بدن را به ویژه در مراحل رشد و نمو دندانی تأمین نماید.

2-    خودداری از شکستن هرگونه مواد خوراکی مانند گردو، پسته و فندق و نظایر آن. زیرا این عمل به مینای دندان صدمه زده آن را برای کرم خوردگی آماده می­سازد.

3-    حتی­الامکان از خوردن غذا در غیر ساعات معینی خودداری شود زیرا به دنبال خوردن هر غذا یا شیرینی، خود به خود یک حمله اسیدی حاصل می­شود که برای دندان­ها مضر است.

4-         توصیه می­شود از مصرف غذاهای سرد و گرم و بلافاصله و دنبال هم خودداری شود.

5-         از ترکیبات فلوئوردار به منظور استحکام لثه­ها استفاده کنند.

6-         رعایت به نخوردن یا نمکیدن غذاهای خیلی ترش به مدت بیش از 4-5 دقیقه.

7-         معاینه دهان و دندان به فواصل 5 تا 6 ماه یک بار توسط دندانپزشک.

3 - بهداشت چشم

بینایی یکی از مهمترین حس­های ویژه است. نه تنها به این علت که در ارتباط با محیط خارج از بدن نقش مهمتر دارد. بلکه بیشتر از این رو ه اختلال دید سبب کاهش یادگیری نیز می­شود.

شخص با حفظ بینایی از خود محافظت می­کند، تعادل خود را نگه می­دارد. قدرت خلاقیت می­یابد و بالاخره از دیدن محیط اطراف لذت می­برد.

داشتن بینایی نعمت بسیار بزرگی است که نصیب ماست. آنان که از این نعمت محرومند قدر آن را به خوبی می­شناسند، چشم عضو بسیار حساس و لطیفی است اگر انتظار داریم که چشمان ما برای تمام مدت عمر به ما خدمت کنند بایستی نهایت دقت در مراقبت از آنها به عمل آید.

مردم به اهمیت داشتن دید خوب پی برده­اند. و به همین جهت تعداد کسانی که از عینک استفاده می­کنند روز به روز زیادتر می­شوند. رعایت عادات بهداشت در سلامتی چشم انسان بی­نهایت اهمیت دارد. این عادات شامل تفریح در هوای آزاد، غذای متناسب حاوی ویتامین­های مختلف به ویژه ویتامین A و خواب کافی است. چشم به آسانی آلوده می­شود. باید اطراف چشم و پلک­ها با دقت و به دفعات شسته شده و با حوله نرم خشک شود.

سوانح و تصادفات در میان عواملی که سبب ضایعات چشم می­گردند مقام بالایی دارند. چشم­ها را بایستی از تأثیر اشعه ماوراء بنفش که ممکن است در اثر تابش مستقیم اشعه خورشید، انعکاس اشعه از برق و یا چراغ­های پر نور به چشم برسید محافظت نمود. روشنایی زننده باعث ناراحتی و خیرگی چشم می­شود. روشنایی زننده ممکن است از نور مستقیم، حد فاصل بین نواحی روشن و تاریک و یا از انعکاس نور در سطوح صیقلی مانند آینه و شیشه و غیره به چشم نمود و محافظت عینک­های آفتابی در صورتی که از جنس مرغوب باشد محافظ باارزشی برای چشم ما خواهد بود.

از چشم خود در نور کافی استفاده کنید. نور کم یا خیره کننده باعث می­شود که چشم با دشواری بیشتری کار کند. در نتیجه فشار بیشتری بر آن وارد آید و زودتر و بیشتر خسته شود.

کار کردن در نور کم ممکن است باعث کوری شود ولی در کارایی بینایی چشم مؤثر است. جهت نور باید طوری باشد که سبب خیرگی چشم­ها نشود. محیط کار را کاملاً روشن ساخته و فشاری بر چشم­ها وارد نسازد.

لازم است از نشانه­هایی که لازمه مراجعه به پزشک متخصص چشم باشد آگاه شد.

این نشانه­ها عبارتند از سردرد مزمن، ناراحتی یا درد و یا التهاب چشم، اشکالات بینایی مانند نزدیک­بینی، از دست دادن دید اطراف، دوربینی، تار دیدن و لکه­دار دیدن.

با بروز این عوارض لازم است به پزشک متخصص چشم مراجعه تا به انجام آزمایشات لازم و ارزیابی قدرت بینایی، با تجویز دارو و یا عینک­های طبی ناراحتی برطرف گردد.

معمولی­ترین روش برای اندازه­گیری قدرت دید چشم استفاده از صفحه اسنلن می­باشد در مدت زندگی دو دوران است که بایستی به چشم توجه مخصوص نمود؛ دوران تحصیلی و دوران میان­سالی. موفقیت در درس بستگی زیادی به قدرت مطالعه دانش­آموزان دارد و لازم قدرت در مطالعه، داشتن بینایی خوب می­باشد. در سنین میانسالی، عدسی چشم مقداری از قدرت ارتجاعی خود را از دست می­دهد. و نمی­تواند مانند سال­های جوانی عمل تطابق را انجام بدهد. معمولاً دید نزدیک در سنین بین 40 تا 45 سالگی کاهش می­یابد و چشم به تدریج دوربین می­شود که این دوربینی با استفاده از عدسی محدب اصلاح می­گردد.

امر مهم در بهداشت چشم، گنجانیدن معاینات چشم در برنامه معاینات پزشکی هر کس می­باشد.

اگر این امر فراموش شود ممکن است یک نقص کوچک چشم قبل از آن که شخص متوجه شود که تبدیل به یک نقص بزرگ و غیرقابل علاج و حتی باعث از دست دادن بینایی گردد.

و در سنین چهل سالگی و پس از آن همچنان که عدسی چشم رو به سختی می­گذارد: کل سیستم بینایی نیز نسبت به قبول صدمه حساس­تر می­شود. بنابراین به نکات زیر توجه داشت:

- اگر فشار خون شما بالاتر از حد طبیعی است

- اگر مبتلا به تصلب شرایین هستید

- اگر مبتلا به مرض قند و دیابت هستید

- اگر در خانواده شما کسی مبتلا به بیماری گلوکوم (آب سیاه) است

 - اگر در خانواده شما کسی مبتلا به بیماری آب مروارید «کاتاراکت» است

هر شش ماه یک بار به پزشک مراجعه کنید .

4 - بهداشت گوش

گوش اندام شنوایی است و وظیفه آن دریافت امواج صوتی و حفظ تعادل است.

بر اساس مطالعات انجام شده درباره اثر سر و صدا روی بدن انسانی، ناراحتی و عوارض متعدد در افراد مورد مطالعه گزارش شده است که لاغری تدریجی کم خونی، احساس خستگی، تند شدن تنفس و ضربان قلب، ضعف جسمی، افزایش فشار خون، اختلال در خواب، کند شدن کار دستگاه گوارش، تحریک پذیری و عصبانیت و سر درد، کاهش دقت، ضعف عمومی، سرگیجه، درد معده، اختلالات حافظه، کاهش قدرت شنوایی، تهوع، استفراغ، اختلالات کبدی، تزلزل در راه رفتن و حرکت غیرعادی آرواره­ها از آن جمله­اند.

ناراحتی­های گوش ممکن است مادرزادی یا در اثر بیماریهای عفونی و یا انتقال عفونت به وسیله لوله استاش از دهان و حلق و بینی باشد.

بنابراین علاوه بر عوامل مادرزادی و بیماریهای عفونی که باید مورد توجه قرار گیرد باید در مورد مشاغلی که همراه با صدای زیاد است. معاینات دوره­ای جهت جلوگیری از نقص شنوایی صورت گیرد.

5 - بهداشت دستگاه تنفس

هر یک از بیماریهای دستگاه تنفسی با یک یا چند تظاهر بالینی همراه است.

سرفه، پیدا شدن خلط چرکی یا مخاطی، خلط خونی و درد قفسه سینه از جمله این تظاهرات هستند.

مهمترین اقدامات بهداشتی که می­توان برای جلوگیری از بیماریهای دستگاه تنفسی اشاره نمود، در زیر بیان می­کنیم.

-                       نصب دستگاههای تهویه به تعداد مناسب در محوطه تولید

-          دوره­ای بودن کار در واحدهایی که کار مستمر در آنها برای بهداشت دستگاه تنفس مضرند.

-                       رعایت مسایل بهداشتی در محل سکونت از نظر نور، درجه حرارت رطوبت و تهویه

-          سعی در تنفس از راه بینی به منظور جذب ذرات گرد و غبار هوای ورودی به شش­ها توسط موهای بینی

-                       تزریق به موقع واکسن ب.ث.ژ جهت پیشگیری از بروز بیماری سل

-          خودداری از قرار گرفتن در معرض هوای آلوده (به خصوص در نقاط آلوده شهر از ماسک استفاده نمود)

6 - بهداشت دستگاه گوارش

دستگاه گوارش به مجموعه اندام­هایی اطلاق می­شود که مواد غذایی را برای جذب آماده می­کنند و پس از آن که مواد جذب شدنی آن جذب خون و لنف گردید. بازمانده مواد غذایی را از بدن دفع می­کنند.

با توجه به اعمال دستگاه گوارش، هیچ کس نمی­تواند اهمیت لزوم برخورداری از یک دستگاه هاضمه خوب و سالم را انکار کند. لذت زندگی بستگی به وجود جهاز گوارشی تندرست دارد. در حالی که یک هاضمه بد و بروز عوارضی نظیر اسهال، یبوست، زخم معده، و اثنی عشر، آپاندیسیت آرامش را از زندگی شخص سلب می­نماید.

لذا لازم است برای حفظ سلامت و بهداشت دستگاه گوارش به نکات زیر توجه شود.

1-        همیشه از آب لوله­کشی تصفیه شده استفاده کنید و چنانچه از سلامت آب در دسترس اطمینان ندارید و از آب چاه، آب تانکرهای غیر کلرزده، آب چشمه­ها، آب قنات­ها و ... استفاه می­کنید. ابتدا آن را به مدت نیم ساعت جوشانده و پس از سرد کردن مصرف کنید و یا کلر زنی نمایید. (روش صحیح جوشانده و کلر زنی در ادامه گفته خواهد شد.

2-        از یخ­های قالبی و کارخانه­ای غیربهداشتی استفاده ننمایید زیرا در آب مصرفی، مراحل تولید و عرضه آن احتمال آلودگی به میکروب وبا و یا سایر میکروبها وجود دارد.

3-        هنگام سفر، آب و غذای سالم و مطمئن همراه داشته باشید و یا از نوشیدنیها و غذاهای با بسته­بندی مطمئن و بهداشتی استفاده نمایید و در رودخانه­ها با آبهای مشکوک به هیچ عنوان شنا نکنید.

4-        از آشامیدن آبهای مشکوک در پارکها، باغ­ها و فضای سبز و از مصرف آب آشامیدنی که در منبع­های آب و سقاخانه­های کنار خیابان که دارای لیوان مشترک هستند و آبی که در اتوبوس­های بین شهری که با استفاده ظروف عمومی و از یخ­های قالبی برای سرد کردن آن، عرضه می­شود، جداً خودداری نمایید.

5-        برای نوشیدن آب از لیوان شخصی استفاده نمایید. در هنگام غذا خوردن از ظروف و قاشق و چنگال شخصی استفاده نمایید.

6-        از مصرف مواد غذایی آماده، آب میوه و آب هویج، آب زرشک، معجون، فالوده، بستنی­های غیر پاستوریزه و غیر کارخانه­ای، بلال، فال گردو، ساندویچ، سالاد و دیگر مواد خوراکی و نوشیدنی­هایی که توسط فروشندگان دوره­گرد عرضه می­گردد جداً خودداری کنید.

7-        همیشه از شیر و فرآورده­های لبنی پاستوریزی استفاده کنید یا شیر را به مدت 20دقیقه قبل از مصرف بجوشانید.

8-        در فصل تابستان حتی­الامکان تا برطرف شدن خطر سرایت وبا، از مصرف سبزیجات، کاهو، کلم، خیار، گوجه فرنگی و ... خودداری نمایید و در صورت لزوم آن را طبق روشی که در ادامه گفته خواهد شد ضدعفونی نموده و سپس مصرف نمایید.

9-        در موقع خرید و حمل مواد غذایی، اقلامی مثل نان را که قابل شستشو و پختن مجدد نیستند را در کنار میوه و سبزیجات نشسته و گوشت خام قرار ندهید.

10-      در مراسم عمومی همانند جشن­ها، عروسی­ها و ... حتی­المقدور از مصرف سبزیجات، سالاد، میوه و بستنی خودداری نمایید مگر آن که کاملاً از شسته و ضد عفونی شدن و پاستوریزه بودن آنان اطمینان حاصل نمایید.

11-             حتی­الامکان از غذاهای طبخ شده در منزل استفاده کنید.

12-      غذاها و مواد خوراکی باید تازه به تازه و به اندازه نیاز در یخچال و در ظروف سربسته، دور از مگس و حشرات نگهداری شود.

13-             از قرار دادن سبزی و میوه­جات نشسته و ضدعفونی نشده در یخچال جداً خودداری کنید.

14-      قبل از غذا خوردن و دست زدن به مواد غذایی، دستهای خود را با آب و صابون خوب بشویید.

15-      قبل از تهیه، توزیع و خوردن غذا و قبل از غذا یا شیر دادن به کودک حتماً دستها را با آب و صابون بشویید.

16-      دستها را بعد از اجابت مزاج (رفتن به توالت)، شستن و تمیز کردن کودک و بعد از دست زدن به مواد غذایی خام نظیر سبزیجات، گوشت، ماهی و مرغ با آب و صابون بشویید.

17-      زباله را در کیسه­های مخصوص زباله جمع­آوری و از انباشت آن خودداری کرده و در محل مخصوص جمع­آوری زباله قرار دهید.

18-      ضمن رعایت بهداشت فردی، از شنا کردن در استخرها، رودخانه­ها، نهرها و یا جوی­های آلوده خودداری نمایید.

19-      حتی­المقدور از سفر کردن به کشورهای آلوده (همانند پاکستان، افغانستان، تاجیکستان، عراق، کشورهای شرق مدیترانه و شاخ آفریقا و ...) یا مناطق آلوده داخل کشور خودداری نمایید و در صورت ضرروت سفر توصیه­های بهداشتی را کاملاً رعایت نمایید.

20-      افرادی که دچار ضعف عمومی بدن هستند، مانند مبتلایان به بیماری­های قلبی بیشتر در معرض خطر هستند و بیش از دیگران باید اصول بهداشت فردی را رعایت کنند.

21-      خنک نمودن هوای محیط در حد کمتر از 25 درجه و کم کردن رطوبت هوا به کمتر از 50 درصد در کنترل شیوع وبا کمک می­نماید.

بنابراین در صورت وجود هرگونه ناراحتی باید به پزشک مراجعه کرد.

نوشته شده > در   شنبه بیست و هشتم اسفند 1389  ساعت  08   توسط   جاوید لطفی
چاپ         ارسال برای دوستان        بازگشت             
نظرات شما :
نام :
نام خانوادگی :
  ایمیل :
 

لطفا کد نمایش داده شده در تصویر را وارد نمایید
نظر خود را درباره این مطلب بیان بفرمائید